ارغوان

ارغوان گیاهی به صورت درختچه است.

برگ‌های ارغوان به شکل قلب، بدون کرک و دارای کناره‌های صاف است. گل‌های این درخت در اوایل بهار، در گروه های۳ تا۶ تایی، روی شاخه‌ها و حتی روی ساقه اصلی، پیش از رشد برگ‌ها پدید می‌آیند و چون عده آن‌ها بسیار زیاد است، منظره زیبایی به درخت می‌دهد. مزه گل ارغوان ترش و نسبتاً مطبوع است. از این رو در بعضی از کشورها گل ارغوان را همراه سالاد می‌خورند یا در بعضی از غذاها می‌ریزند.

این درختچه در مناطق خشک و کم آب به خوبی رشد می کند.

بس‌آمد ارغوان در غزل حافظ

گل ارغوان ۸ بار در دیوان حافظ آمده است:

 

۱- می‌نماید عکس ِ می در رنگ ِ روی مهوشت

همچو برگ ِ ارغوان بر صفحه‌ی نسرین، غریب ۱۴

 

۲- شراب خورده و خوی کرده می‌روی به چمن

که آب ِ روی تو آتش در ارغوان انداخت ۱۶

 

۳- بر برگ ِ گل به خون ِ شقایق نوشته‌اند

کان کس که پخته شد، می ِ چون ارغوان گرفت ۸۷

 

۴- بتی دارم که گِرد ِ گُل ز سنبل سایبان دارد

بهار ِ عارضش خطی به خون ِ ارغوان دارد ۱۲۰

 

۵- ارغوان جام ِ عقیقی به سمن خواهد داد

چشم ِ نرگس به شقایق نگران خواهد شد ۱۶۴

 

۶- غم ِ زمانه که هیچش کران نمی بینم

دواش جز می ِ چون ارغوان نمی‌بینم ۳۵۸

 

۷- گلی کان پایمال ِ سرو ِ ما گشت

بُود خاکش ز خون ِ ارغوان به ۴۱۹

 

۸- بیاض ِ روی تو را نیست نقش ِ درخور از آنک

سوادی از خط ِ مشکین بر ارغوان داری ۴۴۵

 

در باره ارغوان

گل ارغوان از چند لحاظ توجه حافظ را به خود جلب کرده است؛ اول به عنوان گلی زیبا و خوش‌رنگ در کنار سایر گل‌ها و ریاحین در گلستان شعر حافظ خودنمایی می‌کند.

دوم رنگ ارغوانی آن ، شراب و چهره‌ی ارغوانی یا می ِ چون ارغوان ، یادآور شراب سرخ یا چهره‌‌ی گل‌گون یار است.

سوم شکل ظاهری آن که شبیه جام است و یادآور جامی پر از می ارغوانی است.

رنگ‌ ارغوانی، رنگ سرخابی است.

برگرفته از یادداشت‌های مریم فقیهی کیا

۰ Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *