غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۲۷۲

عقل وارون زتمنای تو معنی میکرد

عشق می‌آمد و او نیز مسخر می‌شد

گر چه بسیار بگفتیم نیامد درگوش

خوشتر از نام تو با آنکه مکرر می‌شد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *