گزیدهٔ غزل ۴۵۷

چو نام تو در نامه‌ای دیده‌ام

بنامت که بردیده ما لیده‌ام

به یاد زمین بوس درگاه تو

سراپای آن نامه بوسیده‌ام

جز این یک هنر نیست مکتوب را

وگر نیست باری من این دیده‌ام

که آن‌ها که درروی او خوانده‌ام

جوابی ازو باز نشنیده‌ام