غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۵۷۴

شویم ز گریه روی زمین را که هست حیف

کافتد بخاک سایهٔ سر و بلند تو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *