غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۵۸۹

آن لاله و گل که بوستان ساخت همه

دانی ز کجا علم برافراخت همه

از بس که زمین سیر شد از خوردن خلق

هر خون که در و بود برانداخت همه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *