در آستانه

درپیچیده به خویش…

به زرین‌تاج و نورالدین سالمی

درپیچیده به خویش جنین‌وار

که پیرامنت انکارِ تو می‌کند،

در چنبره‌ی خوفِ سیاهی به زهدان ماننده

در ظلماتی از غلظتِ سُرخِ کینه یا تحقیر.

«ــ رها شو تا به معرکه‌ی جدال درآیی

حتا به هیأتِ شکل‌نایافته جنینی!»

میلادت مبارک ای واحدِ آماری

ای قربانیِ کاهشِ نوزادْمرگی!

۱ مهرِ ۱۳۷۰

© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *