غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۳۰۹

جماعتی که ز هم صحبتان جدا باشند

چگونه با خرد دو صبر آشنا باشند

هلاکت من بیچاره از کسانی پرس

که چند گه زعزیزان خود جدا باشند

دلا ز کردهٔ خود سوختی نمی‌گفتم

که خوب رویان البته بی‌وفا باشند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *