غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۳۱

سوختهٔ رخت اگر سوی چمن گذر کند

در دل خود گمان کند شعله گرم لاله را

تو ز پیاله می‌خوری من همه خون که دم به دم

حق لبم همی دهی از لب خود پیاله را

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *