غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۳۷۲

یارب که می خوش دلیت باد گوارا

هر چند که از مات گهی یاد نیاید

فرداش مخوانید به بالین‌گه من زانک

شیرین به سر تربت فرهاد نیاید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *