جزیره

منم روی زمین تنها ترین خاک خدا

همه تنم در حسرتِ یه جای پا

جزیره ام جزیره ای که همیشه تو غربتم

تنهام نزار ای رهگذر من تشنه ی محبتم

تو ندیدی چه غریبه جزیره

یه خاکه روی آب اسیره

همیشه تو هراسِ مرگه

که روزی زیر آب نمیره

منم تنها ترین جزیره ی روی زمین

تو میدونی دردِ منو غربت نشین

جزیره ای پا بسته ام، شده بن بست دنیای من

ای رهگذر از بی کسی،شده مسموم هوای من