غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۱۱۸

لحظه‌ای با بنده بنشین کاینقدر

زندگانی را عجب سرمایه‌ای است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *