غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۲۱۷

چشمم که بود خانهٔ خیل خیال تو

عمرت دراز باد که آن خانه آب برد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *