غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۲۵۲

ز هجرش بس که در خود گم شدم آگاهیم نبود

که هر شب من کجا و او کجا و دل کجا باشد؟

لبانت آن‌چنان بوسم که جایم بر لبان آید

کنارت آن زمان گیرم که عمرم در میان باشد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *