گزیدهٔ غزل ۲۸۰

صبا آمد ولی دل باز نامد

غریب ما به منزل باز نامد

دل مارفت با محمل نشینی

رود جان هم که محمل باز نامد

به عشقم مست بگذارید زیراک

کس از میخانه عاقل باز نامد

نصیحت زندگان را کرد باید

کز افسون مرغ بسمل باز نامد