غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۴۸

گر چه بربود عقل و دین مرا

بد مگویید نازنین مرا

گوشش از بار درد گران گشتست

نشنود نالهٔ حزین مرا

آخر ای باغبان یکی بنمای

به من آن سرو راستین مرا

دست در گل همی زنم لیکن

خار می‌گیرد آستین مرا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *