غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

گزیدهٔ غزل ۱۸۴

کسی تلخی من داند که بیند خندهٔ شیرین

کسی خون خوردنم داند که بیند گریهٔ فرهاد

مرا تا کی غم هجر تو پامال جفا دارد

بخواهم داد جان بر باد ازین غم هر چه باداباد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *