دیوان اشعار طالب آملی – کتاب الکترونیکی

کلیات اشعار

ملک الشعراء طالب آملی

شامل: قصاید، قطعات، ترکیب بند ها، مثنویات، جهانگیرنامه، غزلیات، رباعیات

افروختن و سوختن و جامه دریدن

پروانه ز من، شمع ز من، گل ز من آموخت

به اهتمام و تصحیح و تحشیه طاهری شهاب

از انتشارات کتابخانه سنائی

بخشی از دیباچه کتاب:

برای روشن شدن نکات تاریک دوران اولیه زندگی و زادگاه و تولد و تحصیلات و سایر خصوصیات طالب آملی تا سال ۱۰۱۰ هجری که او از ایران به شبه قارّه هند و پاکستان مسافرت کرد و به سِمَتِ ملک الشعرائیِ دربارِ نورالدین محمد جهانگیر پادشاه مغولی هند منصوب شد و سرانجام به سال ۱۰۳۶ هجری درگذشت، نیازمند به شرحِ سیاسیِ وقایعِ مازندران از اواخرِ دوره‌یِ پادشاهیِ شاه طهماسب تا چهاردهمین سال سلطنت شاه عباس کبیر می‌باشیم تا در خلالِ این بحث، مختصر مشوّقین و ممدوحانِ دوره‌یِ شبابِ شاعر و عللِ مسافرتِ او به هند معلوم گردد.

راجع به زادگاه وی هم بر خلاف نظریه‌ی تذکره‌نویسان که همه او را آملی دانسته‌اند، طالب در آثارِ خویش، به‌تصریح، خود را روستازاده و زادگاهِ خویش را در یکی از روستاهای آمل می‌داند ولی نامِ این روستا تا به حال به‌تحقیق دانسته نشده‌است.

نسخه‌های خطیِ دیوانِ طالب آملی:

قدیم‌ترین نسخه‌ی دیوانِ آملی که امروزه ما را در دست است، نسخه‌ی متعلّق به دانشمند گران‌قدر شیخ محمّد دین از فضلای پاکستان می‌باشد که به سال ۱۰۴۳ هجری قمری یعنی شش سال پس از درگذشت طالب به‌خطّ حسین مروارید قلم به جهت (شاه جهان) کتابت شده‌است.

یک مجلد در انگلستان به‌موجب فهرست ریو، دو نسخه در بودلین، شش نسخه در کتابخانه‌ی ایتهیی، هفت نسخه در بانکی پور، دو نسخه در آئونوف، سه نسخه در بوهرور، یک نسخه در کتابخانه‌ی آصفیه، یک نسخه در حیدرآباد دفتر دیوانی، یک نسخه در کتابخانه‌ی سالار جنگ، یک نسخه در کتابخانه عمر یافعی حیدرآباد، یک نسخه در علیگده، پنج نسخه در کتابخانه‌ی رام‌پور، دو نسخه در کتابخانه محمود آباد، سه نسخه در کتابخانه‌ی حبیب گنج، یک نسخه در پشاور عجائب گهر و یک نسخه در کتابخانه پیر حسام‌الدین راشدی از این کتاب هست.

غیر از نسخ مذکور، نسخ مخطوطی هم در ایران می‌باشد. در کتابخانه حاج حسین آقا ملک در تهران، در کتابخانه مجلس شورای ملی، در کتابخانه موزه ایران باستان، در کتابخانه مدرسه عالی سپهسالار، در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، در کتابخانه حاج باقر ترقی، در کتابخانه عبدالحسین بیات، در کتابخانه طاهری شهاب و کتابخانه عباس جهانیان مقیم بابل

طاهری شهاب، ساری، ۱۳۴۶ شمسی