رباعی ۱۷ حافظ

از چرخ به هر گونه همی‌دار امید

وز گردش ِ روزگار می‌لرز چو بید

 

گفتی که پس از سیاه، رنگی نبود

پس موی سیاه ِ من چرا گشت سفید

رباعی با صدای مریم فقیهی کیا

شرح سطر به سطر

ستیغ ادعایی در جامع و مانع بودن شرح سطر به سطر ندارد و شرح ها ممکن است به مرور تغییر کنند یا تکمیل شوند.

شرح رباعی

از چرخ (روزگار، فلک) قطع امید کن. امیدت را بِدار. از هر نوعی و هر گونه امیدی. و از گردش ِ روزگار مانند بید لرزان و نگران باش

گفتی که رنگی بالاتر از سیاهی نیست، اگر این طور است پس چرا موی سر من بعد از سیاهی و با گذشت زمان سفید شد؟

وزن:

مفعولُ مفاعلن مفاعیلن فع

یا

مفعولُ مفاعلن مفاعیلُ فَعَل

یا

مستفعل فاعلات مفعولاتن

یا

مستفعل فاعلات مستفعل فع

eaz car x(e) be har goo ne ha mii daa r(e) eo mii d