رباعی ۲۹ حافظ

در آرزوی بوس و کنارت مُردم

وز حسرت ِ لعل ِ آبدارت مردم

 

قصه نکنم دراز، کوتاه کنم

بازآ بازآ کز انتظارت مردم

رباعی با صدای مریم فقیهی کیا

شرح سطر به سطر

ستیغ ادعایی در جامع و مانع بودن شرح سطر به سطر ندارد و شرح ها ممکن است به مرور تغییر کنند یا تکمیل شوند.

شرح رباعی

 لعل آبدار: لعل خوش‌رنگ

لعل: سنگ سرخ قیمتی که قدما برای خوش‌رنگ و پررنگ شدن آن را در جگر گوسفند قرار می‌دادند.

لعل آبدار: استعاره از لب سرخ یار

کنار: آغوش

 

دراز ، کوتاه تضاد

 

در آرزوی بوسه و آغوش تو جان دادم و در حسرت لب سرخ تو  مردم.

حکایت را طولانی نکنم، بازگرد، بازگرد که در انتظار (دیدن تو) مردم.

وزن:

مفعولُ مفاعلن مفاعیلن فع

یا

مفعولُ مفاعلن مفاعیلُ فَعَل

یا

مستفعل فاعلات مفعولاتن

یا

مستفعل فاعلات مستفعل فع

dar eaa re zu yee boo so ke naa rat mor dam