بخش اول این کتابِ ۲۲۳ صفحهای، دربردارندهی هشتادوُهشت شعر کلاسیکِ شاعر در قالبهای مختلف، و بخش دوم، ترانههای او را شامل میشود. این مجموعه نیز همانند دو کتاب قبلی اشعاری در موضوعات مختلف از جمله عشق و حدیث نفس، و گاه اشارههایی نیز به مسایل اجتماعی دارد.
توحید مهدینژاد متولد ۱۳۲۹ آستارا و بازنشستهی نیروی دریایی ارتش، در سال ۱۴۰۳ درگذشت.
عکس جلد کتاب، لنگر کشتی در بولوار سفیر امید آستارا (در کنار دریای خزر) است.
.
نمونهای از شعر اینکتاب:
من به امّید تو ای فردای روشن زندهام
همچو مرغی در امید باغ و گلشن زندهام
زندگی را عشق جانان، روشنیبخش است و بس
شمعم و با آتش سوزنده در تن زندهام…
(ص 47).
نمونهی ترانه:
این عادت زندگیمه، باید که تنها بمونم
رو پیشونینوشتمه، غریق دریا بمونم
دیگه محاله بتونم معنیِ عشقو بچشم
چاره نداره سرنوشت، حیفه تو دنیا بمونم…
(ص 208)

نقد و بررسیها
پاکسازی فیلترهنوز بررسیای ثبت نشده است.