غزل ۱ – الا یا ایهاالساقی ادرکاسا وناولها

اَلا یا اَیُّهاَ الساقی اَدِر کأساً و ناوِلهاکه عشق آسان نمود اول، ولی افتاد مشکل‌ها به بو یِ نافه‌ئی ک‌آخِر صبا زآن طُرّه بُگشایدز ِ تاب ِ جَعد ِ مشکین‌اش چه خون افتاد در دل‌ها مرا در منزل ِ جانان چه امن ِ عیش؟ چون هر دَمجَرَس فریاد می‌دارد که: «بربندید مَحمِل‌ها» به...

به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

      تصحیح قزوینی غنی شماره ۵۰     به دام ِ زُلف ِ تو دل مبتلا یِ خویش‌تن است بکُش به غمزه که این‌اش سزا یِ خویش‌تن است   گر اَت ز ِ دست برآید مُراد ِ خاطر ِ ما، به دست باش! که خیری به جا یِ خویش‌تن است   به جان‌ات ای بُت ِ...

روضه خلد برین خلوت درویشان است

  روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی   تصحیح قزوینی غنی شماره ۴۹     روضه‌یِ خُلد ِ بَرین، خلوت ِ درویشان است مایه‌یِ محتشمی خدمت ِ درویشان است   گنج ِ عُزلت که طِلِسمات ِ عجایب دارد فتح ِ آن در نظر ِ رحمت ِ درویشان است   قصر ِ فردوس که...

صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

      تصحیح قزوینی غنی شماره ۴۸     صوفی از پرتو ِ می راز ِ نهانی دانست گوهر ِ هر کس از این لعل توانی دانست   قَدر ِ مجموعه‌یِ گُل مُرغ ِ سَحَر داند و بس که نه هر ک‌او ورقی خواند معانی دانست   عرضه کردم دو جهان بر دل ِ کار افتاده...

به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

  روخوانی شعر با صدای سهیل قاسمی   تصحیح قزوینی غنی شماره ۴۷     به کوی ِ می‌کده هر سالکی که رَه دانست دری دگر زدن اندیشه‌یِ تَبَه دانست   زمانه افسر ِ رِندی نداد جُز به کسی که سرفَرازی‌یِ عالم در این کُلَه دانست   بر آستانه‌یِ می‌خانه هر...