رباعی ۳ حافظ

گفتم که لبت، گفت لبم آب ِ حیات
گفتم دهنت، گفت زهی حَب ِ نبات

گفتم سخن ِ تو، گفت حافظ گفتا
شادیّ ِ همه لطیفه‌گویان صلوات

رباعی با صدای مریم فقیهی کیا

شرح سطر به سطر

ستیغ ادعایی در جامع و مانع بودن شرح سطر به سطر ندارد و شرح ها ممکن است به مرور تغییر کنند یا تکمیل شوند.

شرح رباعی

آب حیات: آب چشمه‌ی حیات که خضر از آن نوشید و عمر جاودانه یافت.
زهی: خوشا، آفرین
نبات: اسم پارسی قند
حَب: واحد شمارش برخی چیزهای کوچک، دانه
صلوات: درودها

به معشوق گفتم که لبت (چیست؟) گفت لبم مانند چشمه‌ی آب حیات است.
گفتم که دهانت (چیست؟) گفت که ای خوشا چون دانه‌‌ای قند است.
گفتم سخنت (چیست؟) گفت که به قول حافظ برای شادی همه‌ی کسانی که نغز و نکته می‌گویند صلوات!

وزن:

مفعولُ مفاعلن مفاعیلن فع

یا

مفعولُ مفاعلن مفاعیلُ فَعَل

یا

مستفعل فاعلات مفعولاتن

یا

مستفعل فاعلات مستفعل فع

gof tam ke la bat gof t(e) la bam eaa be ha yaa t