رباعی ۴ حافظ

ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست
آیینه به دست و روی خود می‌آراست

دستارچه‌ای پیشکشش کردم گفت:
وصلم طلبی؟ زهی خیالی که تو راست!

رباعی با صدای مریم فقیهی کیا

شرح سطر به سطر

ستیغ ادعایی در جامع و مانع بودن شرح سطر به سطر ندارد و شرح ها ممکن است به مرور تغییر کنند یا تکمیل شوند.

شرح رباعی

دستارچه: دستار کوچک، دستمال
پیشکش: هدیه‌ی کهتران به مهتران

ماه استعاره از معشوق
قد ، دست و رو تناسب

معشوق زیبارویی که به راستی قدش مانند سرو بلند است، در مقابل آینه ایستاده بود و زیبایی‌اش به اندازه‌ای بود که آینه با وجود او به جلوه آمده بود و گویی او آینه را زینت داد.
دستمالی را به او هدیه کردم گفت وصال من را می‌خواهی؟ ای خوشا تصورات (باطلی) که داری!

وزن:

مفعولُ مفاعلن مفاعیلن فع

یا

مفعولُ مفاعلن مفاعیلُ فَعَل

یا

مستفعل فاعلات مفعولاتن

یا

مستفعل فاعلات مستفعل فع

maa hii ke qa das be sar v(e) mii maa nad raa st